ก่อนหน้านี้ซัก 2 ปี ทางเข้าบ้านเราเป็นลูกรังหน้าฝนทีไรต้องคอยถมก้อนหินก้อนกรวดเพิ่มทุกทีเป็นประจำ
 
แต่วันนี้เปลี่ยนแปลงไป เพราะมีเพื่อนบ้าน(ใหม่) มาถมดินสร้างบ้าน
 
มีเพียงถนนทางเข้าบ้านเส้นเล็กๆกั้นกลางระหว่างเรา
 
 
เพื่อนบ้านนั้น ถมดิน ติดถนน      ไม่เคยสน คนจะเดิน เหินทางไหน
 
ถมขวางทางระบายน้ำไม่สนใจ     ผ่านหน้าบ้านทีไรขัดใจทุกที
 
หน้าฝนครานี้ตกหนักตกนาน       ถมหินกรวดคอยต้านอย่างทุกปี 
 
น้ำท่วมหน้าบ้านก่อนมิเคยมี         เพื่อนบ้านหลับราตรีมิเคยมอง
 
 
 
 
ครั้งรุ่งเช้าน้ำไม่ลดดั่งใจหมาย      ตลาดวายน้ำไม่วาย คงเจิ่งนอง
 
รอจนแล้วจนเล่าเข้าวันที่สอง       จิตใจมัวหมองรอคอยเพื่อนบ้าน
 
จอบเสียมขุดเองน้ำไหลออก        เพื่อนบ้านบอกกลบหลุมด้วยจะออกร้าน
 
หน้าบึ้งคิ้วขมวดเสียงแข็งกร้าน    วางระเบิดเพื่อนบ้าน จะเป็นไร?...
 
 
 
 
 
 
 
ก่อนหน้านี้บ้านเราของไม่หาย      มีเพื่อนบ้านจ้องทำลายเป็นอาจิณ
 
ขอยืมโน้น ยืมนี่ ไม่จบสิ้น            ระคายเคืองลิ้นจะถามไถ่เอือมระอา
 
ครั้นถามถึงจะใช้ของหาว่าหวง     ต้องไปทวงของจะใช้กลับคืนมา
 
แหม!มาทวงถึงบ้านกันเลยหนา     ปาไปห้าเดือนจะไม่มาได้อย่างไร
 
 
ของของใคร ใครก็รักใครก็หวง     ต้องคอยห่วงดูแลสมาชิก
 
ชอบยืมลืม ลืมคืนอยู่เป็นนิตย์       ไม่รู้ดีชั่วถูกผิดเป็นอย่างไร
 
ต้องเก็บหอมรอมริบกว่าจะซื้อ       มิได้ดื้อดิ้นแบมือขอเหมือนใคร
 
อดออมเป็นแรมเดือนถึงได้ใช้       ผลสุดท้ายเขายืมไปไม่มาคืน ...
 
 
 
 
 
 

edit @ 13 Oct 2012 17:55:22 by ppangg

Comment

Comment:

Tweet

5555 ผมโคตรชอบที่คุณเอามาเขียนเป็นกลอนเลยsad smile

#1 By kae on 2013-04-23 03:01