หืมมม...เครียดด

posted on 19 Jan 2012 00:17 by ppangg

 

โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน

 

เคยไหม .. เวลาจะจากที่ที่คุ้นเคย มันเคว้งคว้างเหลือเกิน
เคยไหม .. เวลาจะจากคนที่คุ้นเคย มันหว้าเหว่มากแค่ไหน?
แล้วถ้าต้องเป็นจริงขึ้นมา ฉันควรทำอย่างไร?
บ้าน ที่ที่คุ้นเคย ฉันเกิดที่แห่งนี้ เติบโตมาพร้อมกับที่ที่แห่งนี้
ครั้งหนึ่งฉันเคยพรากจากบ้านหลังนี้เพราะความเป็นเด็กห้าว คิดว่าสามารถยืนหยัดด้วยตัวเองได้
โดยไม่เคยรู้ว่าสังคมภายนอก ช่างโหดร้ายเลวทรามกว่าที่คิดมากเป็นร้อยเป็นล้านเท่า
เมื่อฉันไม่สามารถยืนหยัดด้วยตัวเองได้ ...ฉันจึงเลือกที่จะหันหลังกลับ "บ้าน" เพื่อเริ่มต้นใหม่อีกครั้ง ..
และนี้ทำให้ฉันได้กลับมาพบกับความอบอุ่นอีกครั้ง พร้อมที่ลุยอีกรอบ ไปพร้อมกับ บ้านหลังนี้
แต่แล้ววันหนึ่งมีเหตุการณ์ไม่คาดฝันเกิดขึ้น ความมั่นใจ ความปลอดภัย ความอิจฉาริษยา ความไร้จริยธรรม
สิ่งต่างๆได้เกิดขึ้น ราวกับความฝัน มันเกิดขึ้นโดยที่เราไม่รู้ตัว หรือรู้ตัวก็ช้าไปเสียแล้ว
เหมือนกับพลิกจากฝ่ามือเป็นฝ่าเท้าก็ว่าได้เลย ผู้คนทั้งหลายเหล่านี้ไม่รู้จักบาปบุญที่แท้จริง
เพราะเค้าทำชั่ว ทั้งๆที่เค้าก็กินเจทุกมื้อ แต่งชุดขาวเดินสายทำบุญ แต่จิตใจการกระทำสกปรก ไร้จิตใต้สำนึก
ภายนอกเบิกบานเชิดหน้าชูตา แต่ภายในเน่าเฟะคงเป็นอาหารสำหรับแร้งกาได้เป็นอย่างดี
เอาหละ ถึงวันนี้แล้วเราจะต้องจากที่ที่แห่งนี้เสียแล้ว เพราะเหตุใดกันเล่า ..
ฉันรู้สึกแย่มาก เสียใจมาก ความรักความฝัน วันเวลาที่ฉันเติบโตมาพร้อมกับที่ที่แห่งนี้
มันมีคุณค่ามากกว่าคนพวกนี้เสียอีก ทำไมถึงอยากได้บ้านหลังนี้ของฉันกันเสียจริง?
ถ้าหากวันนี้มีเงินเก็บพอที่จะซื้อที่ดินแห่งใหม่ได้โดยไม่ต้องพึ่งพาใคร
 และไม่เป็นหนี้สินใคร ฉันจะไม่จากบ้านหลังนี้ไปไหน ต่อให้ใครจะพูดจาหว่านล้อมเล่นคุณไสย์ก็ตาม
กูไม่ขาย
บลอคแห่งนี้เป็นพื้นทีส่วนตัว ไม่ได้มีการทำให้ใครเสียผลประโยชน์แต่อย่างใด
เป็นความคิดส่วนบุคคลเท่านั้น
หากใครไม่พอใจกับเนื้อหา หรือคำพูดขออภัยด้วย

Comment

Comment:

Tweet