Me Myself

edit @ 19 Nov 2009 22:16:59 by ppangg

 

 

 กำแพงสุขและทุกข์...ใจ

 

เพื่อนแท้ คืออะไร  ..เพื่อนที่คอยให้กำลังใจเรา ดูแลกันและกัน ช่วยเหลือกันยามเดือดร้อน

แต่เพื่อนที่เจอวันนี้ กลับ  ช่อโกง ยักยอกทรัพย์ ปลอมแปลงเอกสาร ลายเซ็นต์ ฯลฯ

ไม่เคยคิดเลยว่าเพือนคนนี้จะทำกับเราได้ลงคอ!!~

ไม่เคยคิดเลยว่าเพื่อนคนนี้(เรียกมันว่าไอ้Hแล้วกัน)จะเลวได้ถึงขนาดนี้

คิดแต่สิ่งไม่ดีเลยซักอย่าง มิหนำซ้ำมันยังจะคิดเอาเปรียบคนที่เคยให้ที่พักพิงที่อาศัยตอนบุกเบิกธุรกิจใหม่

เพราะช่วงแรกแป้งต้องไปทำสวนดูไร่แถบเชียงใหม่เชียงราย มีแค่รถเก่าๆคนเดียว ต้องนอนบนเขา

แต่มีพ่อหลวงคนหนึ่งแกใจดีมากๆ ให้ที่อยู่ที่กินเราไม่งั้นก็คงลำบากมากกว่านี้แน่ๆ

หลายเดือนก่อน ไอ้H มันคิดเรื่องเลวมาก ..พ่อหลวงคนนี้เค้ามีอาชีพทำไร่ ตอนแรกก็เป็นไร่เล็กๆ ทำแล้วได้ผมดี

มีกำไรกลับมาสามสี่แสนซึ่งไม่น้อยเลย พอทำได้กำไรดีก็กู้แบงค์มาขยายไร่ หวังว่ามันคงจะดีเหมือนปีก่อน

แต่กลับไม่เป็นดั่งหวังราคาพืชผลตกหมด พ่อหลวงต้องกลับกลายมาเป็นหนี้ก้อนโต เลยหวังจะขายที่ดิน

เพื่อชดใช้หนี้ให้กับธนาคาร พ่อหลวงก็เลยมาขอความช่วยเหลือจากไอ้H มันกลับปฏิเสธอย่างใจเย็น

แล้วมาบอกกับแป้งว่า รอให้แบงค์ยึดก่อนแล้วค่อยไปประมูล มันจะได้ถูกกว่า แป้งฟังแล้วรู้สึกอึ้งมาก

ทำไมมันคิดได้ชั่วช้าขนาดนี้ ไม่เข้าใจเพื่อนคนนี้เลย ..

 แป้งเครียดมากไม่รู้จะทำยังไงดี พอดีมีญาติเป็นผู้จัดการแบงค์ ก็เลยไปขอความช่วยเหลือให้เค้าลิสหารายชื่อ

คนซื้อให้ ..และไม่นานเค้าก็จัดการให้เรียบร้อย  พ่อหลวงก็ไม่รอรี รีบมาขอบคุณยกใหญ่เลย บอกว่าดีใจมาก

โล่งใจมากถ้าไม่ได้แป้งช่วยคงต้องทุกข์ตายแน่  .. แต่ที่แน่ๆ แป้งโล่งใจมากกกกกว่า

ไอ้H มันยังไม่วาย ออกอาการเสียดายต่อหน้าต่อตา เฮ้อ..........

 

วันนี้ไปที่กรมส่งออกและสรรพากรจังหวัด ตรวจเช็คเอกสารบริษัทที่ลงทุนทำกับเพื่อน

ปรากฎว่าชื่อผู้ร่วมลงทุนหรือเจ้าของบริษัทนั่นแหละ เป็นชื่อไอ้Hกับภรรยา ....โหย!! เดือด

โทรเลย โทรๆๆๆ ...แป้งถามว่าทำไมเอกสารเป็นแบบนี้ ฮะ!?

ไอ้H มันบอกว่า ก็เมิงไม่ช่วยมันทำงาน ไม่ไปดูแลงานที่โกดังเลย

แป้ง  อ้าว! ก็โกดังมีตั้งสามสี่ที่ ให้กรูดูแลวันเดียวมันหมดไหม แล้วเมิงเคยมาดูแลที่กรูอยู่ไหมล่ะ?

ไอ้H   ก็กรูต้องอยู่ต่างประเทศคอยติดต่อลูกค้า เทคแคร์ลูกค้าก่อน แล้วของที่เมิงส่งมาลูกค้าเค้าด่ากรูว่ามันไม่ได้ไซส์ แล้วจะให้กรูด่าใครว่ะ

แป้ง   ของดีๆ มันก็มี แต่เมิงเคยมารู้มาเห็นบ้างไหม กรูส่งของให้เมิงแพงเมิงก็ว่ากรูว่ากำไลน้อยอีก เมิงลองมาหาวัตถุดิบเองไหม มันไม่ได้ง่ายอย่างที่เมิงคิดหลอกนะ ลูกค้าก็ไม่ได้เป็นพระเจ้าอย่างที่เมิงคิดหรอก ถึงเมิงจะเทคแคร์ลูกค้าดียังไง ถ้าเมิงไม่สู้ราคากับวัตถุดิบของมันก็ไม่ดีเท่าที่ควร หมาที่ไหนจะอยู่เป็นลูกค้ากับเมิง!! แล้วต่อไปเมิงจะเอายังไงกับกรู ว่ามา?...

ไอ้H  กรูจะยังส่งเงินเดือนเมิงให้ตลอด เดือนละ x0,000 บาท แล้วกรูจะให้เมิงเคยซื้อของให้กรูเก็บตุนเอาไว้

แป้ง   เงินเดือนกรูแค่นี้จะพอ แ_ก อะไร ค่าไฟก็หมดแล้ว แล้วเมิงจะให้กรูซื้อของกักให้เมิงเอง พอดีไม่ต้องแ_ก แล้วถ้ากรูซื้อให้เมิง เกิดเมิงเปลี่ยนใจไม่เอาของกรู กรูไม่จมไปเลยเรอะ เมิงคิดเอาแต่ได้นี่หว่า เมิงไม่คิดเลยว่าเริ่มแรกธุรกิจเริ่มต้นยังไง ธุรกิจเกิดขึ้นยังไง โตเพราะอะไร ถ้าวันนี้กรูไม่เอาที่ดินบ้านกรูเข้าธนาคารเมิงจะเหลืออะไร แทบจะนอนข้างถนนอยู่แล้วใช่ไหม แต่พ่อกรูเนี่ย ยอมให้กรูเอาเข้าธนาคารเพราะอะไร เมิงเคยคิดไหม แล้วที่กรูกับเมิงเริ่มต้นกัน ก็ทำด้วยกันนอนด้วยกันกินด้วยกัน ทำไมเมิงไม่คิดบ้างว่ะ (น้ำตาตลอแล้ว - -)

ไอ้H  บ้านกรูก็ปลูกหลังใหม่ให้เมิงแล้วไง โกดังกรูก็ปลูกให้เมิงแล้วไง เงินกรูก็ให้เมิงใช้ทุกเดือน เท่ากับกรูใช้หนี้ตอนนี้หมดแล้ว

แป้ง  เมิงคิดได้แค่นี้หรอว่ะ เมิงไม่เคยมองเห็นความรู้สึกคนอื่นเลยหรอว่ะ คิดจะเอาเปรียบคนอื่นเค้าอย่างเดียว เรื่องแค่นี้เมิงก็ยังทำกันได้ ...

 

 

 วันนี้เจ้าแป้งผ่านหน้าบ้านมัน อยากจะถล่มโกดังมันจิงๆ

เครียด แต่ก็ไม่รู้จะทำยังไงต่อ จะหาอะไรทำต่อ

แต่ก็โทษ มันอย่างเดียวก็ไม่ถูก เพราะแป้งเองก็ไม่เคยไปยุ่งเรื่องตัวเลขในออฟฟิตเลย ได้แต่ดูแลงาน ดูแลลูกน้อง ตรวงสินค้า หาวัตถุดิบ ดูแลโกดัง เรียกง่ายๆว่าออกแต่แรง ไม่ได้เข้าไปยุ่งกับออฟฟิตเลย มีแต่มันที่ดูแลออฟฟิต แต่ก็ไม่เคยดูแลสิ่งที่แป้งทำเหมือนกัน ...เงินปันผลก็ไม่เคยได้ ..

 

จะยังไงต่อไปดี.. ??????

แป้งเคยคิดจะฟ้องร้องเอาส่วนแบ่งที่เราควรจะได้

แต่ .....เราเป็นลูกพี่ลูกน้องกัน อากง ห้ามไม่ให้ฟ้อง

ทำใจลำบาก เหนื่อยใจ อย่างที่ไม่เคยเหนื่อยมาก่อน

 

 

 

คิดอะไรไม่ออกแล้ว ....

....................................................................................

 

เจ้าแป้ง    - -    

 

 

วันนี้เจ้าแป้งคิดอยู่นาน ว่าจะร่วม..

โครงการ Blog Action Day 2009 : Climate Change  นี้ยังไงดี

  

 

ก็คิดไม่ออกว่าจะเริ่มเอนทรี่นี้ด้วยกิจกรรมอะไรดี - -*

เวลา ก็เดินไปเรื่อย คิด อะไรก็ไม่ออกซักที คิด คิด คิด ..(คิดมากไปเปล่าหว้าเรา)

คิดไม่ออก ก็ไปหาอะไรลงท้องดีกว่า เลยชวนเจ้าน้องกฤชตัวแสบไปซื้อขนม ร้านหน้าปากซอยนี่เอง

(เจ้าน้องกฤช อยู่อนุบาลหนึ่งเอง แต่ซนมากกก)

ได้ขนมเยอะแยะเลย ทั้งขนมขบเคี้ยวกรอบๆ ขนมปังหน้าพิซซ่า ไส้กรอก ขนมปังทาแยม ขนมปังเนย เพียบ..

คนขายเค้าก็ใส่ถุงแยกมาถุงละชิ้นๆ เพราะกลัว หน้าพิซซ่าจะมาปนกับแยม

...ถึงบ้านปุ๊ป

เจ้าแป้งจัดแจง แบ่งขนมกับพี่ๆน้องๆอีกหกคน

หยิบจากถุงส่งให้คนละอันๆ แล้วก็ทิ้งถุงที่เปื้อนซอส เปื้อนแยมแล้วก็เนย ลงถังขยะซะ!!

แต่ปรากฎว่า เสียงเล็กๆแหลมๆของเจ้าเด็กกฤชตัวแสบ เอ่ยขึ้นมาว่า ..

"พี่แป้งทิ้งถุงทำไม?!"  เจ้าแป้งก็งงว่าทำไมถามแบบนี้ 

เลยถามกลับไปว่า "ทำไมหรอ? ถุงมันเปื้อนแล้วก็ต้องทิ้งสิ"

เด็กน้อยเถียงกลับว่า "คุณครูบอกว่าห้ามทิ้งถุง มันโลกร้อน"

เจ้าแป้งแอบอึ้งไปพักนึง "  .... "   อายเด็ก - -" แต่ถุงร้อนนินาแถม มันแผลบเลย

เจ้าแป้งเลยลองถามอีก " แล้วมีถุงอย่างเดียวหรอที่เค้าห้ามทิ้ง? "

" โฟม ด้วย มีถุงกับโฟม ที่ห้ามทิ้ง มันโลกร้อนเดี๋ยวแก้ไม่ทัน ต้องห้ามทิ้ง

ถ้าเห็นพี่แป้งแอบทิ้งนะ จะปล่อยให้เฝ้าบ้านกับไอ้เซเว่น(น้องหมาที่บ้าน)เลย ไม่พาไปกินเอ็มเคหรอก - - "

เวงกรำ เด็กขู่  " โอเคๆๆๆ เก็บแล้วนะครับ "   ^^"

"เดี๋ยวกฤชเก็บไว้เยอะๆ ให้พี่แป้งพาเอาไปขายเลย เอาตังค์ไว้ซื้อขนมกันเนอะๆๆ"

"ใครสอนกฤชครับ บอกหน่อยครับ"   "กฤชเคยดูทีวี แล้วก็คุณครู แล้วก็แม่ เค้าบอกว่าไม่ให้ทิ้งมันโลกร้อน"

...

 

" มันโลกร้อน"  

 

 

          

 

สรุปว่าถุงร้อนก็ไม่ได้ทิ้ง เจ้าแป้งต้องเก็บไปล้างแล้วยัดใส่ถุงอีกทีเพื่อที่จะเก็บไว้ขายในไม่ช้า

ป๊ากะแม่ พอเห็นเจ้าแป้งเก็บถุง ก็บอกให้เก็บขวดด้วยเลย

งานเข้าเลย ทั้งขวดน้ำเปล่า ขวดลิโพ พวกนี้ด้วยเยอะแยะไปหมด

งานเข้า!!!!~ แต่ลดโลกร้อน   เต็มใจ และภูมิใจค่ะ ที่สำคัญบ้านสะอาดน่าอยู่ขึ้นเยอะ ^^

 

 

 

 

 

 

 

แถมๆๆๆ วันนี้ดีใจมากๆกล้วยไม้ของแม่ออกดอกแล้วววว รอตั้งนานน เลี้ยงเองกับมือเลยย ^^

 

แท่น แท้นนน!!!

 

 

 

คนละไม้ คนละมือ โลกเย็นลงได้

 

 

 

                                                                                                 GoOD NigHt Ka

                                                                                                           JaoPang^^          

 

 

edit @ 15 Oct 2009 22:24:23 by ppangg

 

 

 

 

คำเตือน!

      ..เนื่องจากเจ้าของบลอคถ่ายรูปไม่เป็นก็เลยออกมาอย่างที่เห็น ทนๆดูเอาหน่อยนะคะ ^^"

 

 

 

อาทิตย์ที่ผ่านมา อารมณ์ชิวเหลือเกิน

นึกอยากไปเที่ยวตลาดน้ำขึ้นมา ..ก็คิดสิ! ไปตลาดน้ำไหนดีหว้า?

 

ตลาดน้ำดอนหวาย ...อืมมม ไม่เอาใกล้ไป

ตลาดน้ำลำพญา ...อืมมม ก็ไม่ใกล้เท่าไหร่ แต่ระหว่างทางไม่ค่อยมีอะไรน่าสนใจเท่าไหร่

ตลาดน้ำดำเนินสะดวก  ...น่าสนใจแฮะ แต่..ต้องตื่นเช้าไปไหม กว่าจะถึงตลาดวายหมดพอดี - -*

(ตอนนี้พี่ชายกำลังเซง กับความคิดแบบขัดแย้งกันของแป้ง -*- )

ตลาดน้ำบางน้ำผึ้งไหม พี่ชายถาม ..ดีๆๆของกินเยอะดี แต่ต้องเข้าไปทางกรุงเทพฯอีกละเบื่อรถติดจะตาย!!

ตลาดน้ำคลองสระบัวป่ะ ....มันอยู่ที่ไหนอ่ะ ไม่เหนเคยได้ยิน

(เมิง)ไปอยู่ไหนมาเนี่ย เค้ารู้จักกันทั่วประเทศแล้วม้าง หลังเขาเอ้ย  

...เวงกรำ ไม่รู้จักแค่นี้ หลังเขาเลยหรอวะคะ แล้วมันอยู่ที่ไหนอ่ะ?

อยุธยา ...โหหหหหหหห! ไม่ไกลไปเรอะ ไปเช้าเย็นกลับจะขับรถพาไปจริงอ่ะ ไปจริงนะเนี่ย

เออ! (เมิง)ขับรถไปเองคนเดียวเหอะ ...อ้าว ทำไมเดี๋ยวนี้กวนxxจังว่ะ(ขำ)

ไม่กวนก็ไม่ใช่พี่(เมิง)สิวะ ...เอออ!!!!~ (กรู)ไม่น่าถาม(เมิง)เล้ย - -*

กรูนึกออกแล้ว แต่กรูนึกชื่อไม่ออกว่ะ ขึ้นรถเลย เดี๋ยวกรูพาไป ...จะไปดีไหมเนี่ย(แต่เดินไปขึ้นรถล่ะ)อิอิ

 

 

 

 

แต่น ..

 

 

แต๊นนนนน

 

 

ตลาดน้ำอัมพวา   นั่นเอง!~

 

 

 ^

^

ร้านกาแฟสด จัดร้านได้น่ารักมาก ชอบมากๆ^^

v

v

 

น่ารักไหมล่ะ อิอิ..

จริงๆ ร้านเค้าดูดีกว่านี้ แต่แป้ง ถ่ายรูปไม่เป็น - -* แงแง (((ขอโตดเจ้าของร้าน)))

 

 

 

บรรยากาศตอนบ่ายเกือบจะเย็นแล้ว คนไม่ค่อยเยอะเท่าตอนเย็นเกือบจะกลางคืน

ดีที่ไม่ต้องระวังคนล้วงกระเป๋า แต่ร้อนน  - -*

 

 

เป่า กบ    ...((อั๊ป))  ((อั๊ป))

 

 

งัดข้อกันหน่อยไหมมม ..^^"

 

 

ที่ขาดไม่ได้เลย ของอัมพวา...ปลาทู

เข่ง 129 บาท ทำไมแพงจัง แต่จริงๆแล้วมันคือเสื้อยืดพับใส่เข่งปลาทู ตกใจหมด - -*

 

 

มะพร้าวน้ำหอมมมมม หวาน อร่อย ^_^  5 บาทเอง ถูกจัง

 

 

ลูกชิ้นนนน ไม้ละ 10 บาท ลูกชิ้นอร่อยดี น้ำจิ้มไม่ค่อยเผ็ดเยย

หรือ กินเผ็ดจนชินก็มะรู้  แต่ก็ใช้ได้ค่ะ

 

 

รูปนี้ เพื่อนชม ว่าถ่ายเก่ง -*- ทำได้ไงรูปเดียวมีครบทั้งหวานทั้งคาวเข้ากันดีจิงจิ๊ง (ประชดป่าวหว้า)

มันน่าหม่ำหมดทุกอย่างอ่ะ ก็ถ่ายทีละรูปมันเขิลคนขายนิ - -!

 

 

 

จ๊อกุ้ง ก่า จ๊อปู 

ราคาแอบโหด กล่องละ 100 บาท

 

 

 

ข้าวใบบัว ก่า เมี่ยงคำ

ใบบัวเท่าไหร่มะรู้ แต่เมี่ยงคำซื้อไปฝากแม่ชุดละ 50 บาท

 

 

 

กุ้ง ก่า กั้ง   (5 ตัว 200 บาท - -)

กุ้งน่าหม่ำมากๆๆๆๆๆ แต่กินกั้งม่ายเปน

 

 

 

ปลาหมึก ก่า ปลาหมึก

ตัวใหญ่ 180 ตัวเล็ก 90 บาท ค๊า

 เหนแย้วอยากไปหม่ำอีก^^"

 

 

 

 

หั่นเร็วๆๆ หนูหิวแล้ววว

 

 

 

 

น้ำจิ้มม รสเด็ดจริงๆค่ะ

 

 

 

 

ปลาเก๋าสะเต๊ะ

 เจ้าแป้งว่าแปลกๆ แต่คนอื่นบอกว่าอร่อย (นู๋กินปลาสะเต๊ะไม่เป็น-*-)

 

 

 

 ของหวานบ้างเนอะๆๆ ^^"

 

 

 

ขนมหม้อแกง

รสชาติใช้ได้คะ ไม่หวานเกินไป อร่อยค่ะ

35 บาท 3 ถาด 100 บาท บางร้านก็ 50 บาท

 

 

 

 

กล้วยเชื่อม น้ำกะทิ

 

 

 

 

กล้วยเชื่อม แต่อันนี้ไม่ราดกะทิ

ของโปรด ไม่อ้วนให้รู้ไป^^"

 

 

 

 -o- ขนมปังกระเทียม ซื้อกลับบ้านน

กรอบอร่อย อ้วนอีกแล้ว -*-

 

 

 

ต่อกันด้วยของฝากที่ระลึกเลยดีกว่าคะ

 

น่ารัก ไหม...^^

 

 

ชอบๆ แบบนี้

    

 

 

 เห็นแล้ว ..คิดถึง ชาวโปสการ์ด

ช่วงนี้ไม่ได้ส่งไปไหนเลย ขออภัย!!~ แต่เดี๋ยวจะฮึดขึ้นมาใหม่เร็วๆนี้ค๊า

 

 

 

ชื่นชม กับของเก่าๆ

 

 

 

กังหัน เล่นลม

 

 

 

ดอกชบา สีแดง ..

มีให้ชมตลอดทางเดินเลยคะ

 

 

 

ตัวการ์ตูนเยอะแยะไปหมดเลย ตาลายลายตา

ขายเป็นตัวเดี่ยวก็มี ขายยกชุดคอลเลคชั่นก็มี ..น่ารักทุกตัวเลยค่ะ

 

 

เสื้อที่ระลึก สวย แต่รูปมันเบลอนิสนุง

มีหลายร้านเลยราคาตั้งแต่ 129+ ค่ะ

 

 

 

จะเรียกว่าอะไรดีเนี่ย?!!~ ที่หนีบรูปแล้วกันคะ มีจักรยานโบราณด้วย

น่าร้ากกกกก!!  ^^

 

 

 

ตัวหนีบ อเนกประสงค์

เส้นละ 25 บาท 5 เส้น 100 เดียว

 

 

 

ปิดท้ายด้วย

 

ตลาดน้ำอัมพวา ยามค่ำ

 

 

 

และ

 

สวัสดี อัมพวา ^^

 

 

 

 

ปล.สองทริปรวมกันเลยในเอนทรี่เดียว

 

 

 

 

ราตรีสวัสดิ์ค่ะ  

 

JaoPAnG

 

 

 

edit @ 22 Oct 2009 23:22:23 by ppangg

วันๆหนึ่ง เธอบอกฉัน เธอขอลาบวช

เข้าวัด ถือศีล ปลงคิ้ว ปลงผม ตั้งสติ ขอใช้ปัญญา

ฉันรับฟัง เปิดรับคำๆที่เธอพูด เป็นเรื่องราว

เธอบอก เธอขอวิเวกเพียงลำพัง

ตั้งใจตัดขาดทางโลก

ทีวี ตู้เย็น แอร์ อินเตอร์เนต และมือถือ เธอไม่ต้องการซักอย่าง

ฉันรับฟัง ยอมเปิดหัวใจให้กว้าง

ยอมให้เธอ..  เพราะเธอตั้งใจทดแทนคุณบิดามารดา

และแน่นอน เธอได้บำเพ็ญบารมี..สติมาปัญญามีสมาธิเกิด

ถึงแม้ ฉันและเธอ   จะไม่ได้พบเจอ สนทนากันเลย

ตลอดระยะเวลาสองเดือนเต็มที่ผ่านมา

มันคงไม่ยากซักเท่าไหร่หรอก กับการที่ฉันต้อง อดทน เข้มแข็ง

รอเธอ บำเพ็ญบารมี สร้างบุญสร้างกุศล ทดแทนคุณ

นานแค่ไหน ฉันก็ อดทน รอเธอได้..

เพราะคงไม่มีเหตุผลใดใด มาทำให้หัวใจฉันเปลี่ยนจากเธอได้เลย

 

เปล่าเลย ฉันไม่เคยมองใคร แม้ตอนเธอไม่อยู่

เปล่าเลย ฉันไม่เคยเปิดใจให้ใคร แม้เธอจะบอกให้ฉันเปิดใจบ้างก็ตาม

แต่ หากเธอ "ไม่ได้ทำ" อย่าง คำ ที่เธอพูด

แม้เพียงเสี้ยววินาที ฉันก็จะ ไม่อดทน กับเธอต่อไป

แล้ว ฉัน จะใจร้าย ใจดำ กับเธอเกินไปหรือเปล่า?

ถ้านับจากวันนี้ ฉันจะไม่ให้โอกาสเธอต่อไป..

 

หากแต่ เธอคิดหวนมามองที่ตัวเธอเอง

ยอมรับกับความผิดพลาดที่ตัวเธอได้ก่อทำไว้

ทบทวนกับความถูกต้อง ไม่ใช่ความถูกใจ

ไม่ใช่เพียงคำพูด แต่อยู่ที่ "จิตใจ" กับความ "ตั้งใจ" ของเธอ

.....................................ฉันยินดี ยอมให้อภัย..อีกครั้ง

 

และฉันขอเตือนคุณไว้เลย

ว่า.. ถ้าคุณไม่ได้รู้สึกอะไรกับคนที่คุยอยู่ด้วยไม่ว่าใครก็ตาม บอกเค้าคนนั้นไปเถอะ

อย่าหลอกเค้าเลย มันผิดศีลและเวรกรรมของคุณก็จะมากขึ้นด้วย

 

แล้วหยุดพูดได้แล้วว่า  ล้อเล่น , just kidding na ....มันเสียความรู้สึกโว้ยยยยยยย

 เฮ้อ .... หมดความทุกข์ไปอีกเรื่อง

 

 

 

"จงทำตามความถูกต้อง มากกว่าความถูกใจ"

 

 

  

Jao_PanG

 

จิตตก

หงุดหงิด

ไร้อารมณ์

 

 

 

 

                                                     

 

หายห่าง ห่างหาย จากบลอคไปนานพักใหญ่เลย

คิดทึ้งงง....คิดถึง  

ไม่ได้มาอัพตั้งนานแหนะ!

แอบหายไปหาอาชีพใหม่ เพราะเบื่อกับอาชีพรับจ้าง ลูกจ้าง!!~

เลย แปลงร่างงงงงง!!!!! โช้ง เช้ง โช้ง เช้ง

กลายมาเป็น market women หรือ แม่ค้า นั่นเอง ..

สนุกดีค่ะ เหนื่อยกาย แต่สบายใจมากถึงมากที่สุดเลย

ขายได้ก็ดี ขายไม่ได้ก็ไม่เป็นไรอย่างน้อยของที่ลงทุนไปก็เป็นของเราไม่หายไปไหน

แต่ขายได้จะดีกว่า ^^" (เอ๊ะ!ยังไง)

 

 

 

  

 

 

 

คิดถึงบ้านอีกแล้ว   ...เอารูปต้นไม้ของแม่มาฝากให้หายคิดถึง ^^"

 

 

 

 

Jao_PanG

 

 

edit @ 8 Sep 2009 16:59:40 by ppangg

 

 

 

 

 

 

เพิ่งรู้วันนี้ ..

 

 

 

 

ว่า.. การเป็นแม่ค้าขายของส่งที่ตลาด

 

 

 

 

 

 

มัน "เหนื่อย" เหลือเกิน

 

 

 

 

 

...

 

 

 

 

 

ไม่ไหวแล้ว

 

 

 

.

 

 

 

เจ้าแป้งขอตัว

 

 

 

.

 

 

 

นอนก่อนละคะ

 

   

 

 

  

 

 เจ้าแป้ง 

 

 

 

edit @ 4 Aug 2009 17:01:06 by ppangg

 

 

ส วั ส ดี ..

 

 

อาจมีเวลาให้เธอไม่พอ เหมือนใคร

อาจดูว่าเราห่างไกลด้วยความจำเป็น

ไม่ได้คอยดูแลทุกเช้าเย็น

ไม่ได้เป็นคนรักที่เหมือนใคร

ไม่ได้เจอกันเท่าไหร่ได้แต่คิดถึง


แต่เธอก็ยังตกลงที่จะรักกัน

มั่นใจ และคนอย่างฉันไม่หวั่นอะไร

ไม่เคยท้อซักนิดให้เป็นห่วง

ไม่เคยหวงใครๆ เพราะไว้ใจ

หลังจากที่หายจากไข้หวัด ร่างกายที่เคยอ่อนล้า ก็มีเรี่ยวแรงมากขึ้น 

คนทางนี้สบายดีไม่ต้องเป็นห่วงเด้อออ..ทำใจให้สบาย ย ย ยย นะคะ

 

       

    Jao_pang    

**คิดถึงคุณ**

 

                                          

 

 

ห่างหาย ไปนานแสนนาน.. ด้วยอาการที่...

เศร้าหมอง ว้าเหว่ หมดแรง จิตตก

พร้อมกับความอาฆาตแค้นกับเรื่องราวในอดีต

ทางศาสนาเรียกว่า "จิตฟุ้งซ่าน"  หรือ

ทางวิทยาศาสตร์เรียกว่า "โรควิตกกังวล+ซึมเศร้า" นั่นเอง

 

 

 

ครอบครัวฉัน จึงชวนพากันไปทำบุญ ใส่บาตร

ก็ไม่สามารถทำให้ฉัน หายจาก จิตฟุ้งซ่านได้

เพราะฉันไปทำบุญใส่บาตรแต่ตัว

ส่วนจิตใจนั้นคิดเรื่องราวอาฆาตแค้นต่างๆนานา

กับคนที่ทำให้ฉันต้องเป็นทุกข์  ฉันอยากจะต่อว่าด่าทอบ้าง

อยากจะให้เค้าติดคุกบ้าง อยากจะทำให้เค้าอับอาย

อยากให้เค้าล่มจม อยากจะฆ่าเค้า ...ฯลฯ สิ่งไม่ดีทั้งนั้น 

สิ่งพวกนี้ ความคิดแบบนี้ ทำให้ฉันไม่มีความเป็นตัวของตัวเอง

จิตใจหมองเศร้า ไร้สติ ..

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

วันหนึ่งบิดาผู้เป็นพ่อ ก็ยืมหนังสือธรรมะ

จากวัดแถวละแวกบ้านมาอ่าน ซึ่งปกติพ่อไปวัดทุกเช้า

แต่ไม่เคยหยิบยืมสิ่งของจากวัดมาซักครั้ง

นอกจากเสียว่าหลวงพ่อท่านเจ้าอาวาสจะอนุญาติเสียก่อน

..แต่พ่อหยิบยืมมาเอง แล้วหนังสือที่หยิบยืมมานั้น

เป็นหนังสือประเภท  "กฎแห่งกรรม"   "กรรมดี กรรมชั่ว"

ถึงพ่อจะเป็นคนช่วยเหลือวัดมาตลอด ทำบุญใส่บาตร

แต่พ่อไม่เคยเชื่อเรื่องไสยศาสตร์

สิ่งที่มองไม่เห็นเลยแม้แต่นิดเดียว

กลับมองว่าเป็นเรื่องงมงาย อ้างอิงวิทยาศาสตร์ไม่ได้

แต่พ่อก็ไม่เคยลบหลู่ซักครั้ง 

แปลก !!! แต่ก็ดีเหมือนกัน...

 

 

เรื่องราวต่างๆ มากมายในหนังสือเล่มนี้

ชี้ให้เห็นกิเลสตัณหาของคนเรามากมาย

อยากได้โน้น อยากได้นี่  ทั้งๆที่ไม่ใช่ของๆเราซักหน่อย

คนเราไม่เคยคิดว่าตนเองผิดทั้งหมดผิดคนเดียว  

แต่..คนนั่นก็ผิดด้วย คนนี้ก็ผิดด้วย

แต่ก็นั่นแหละ เพราะมนุษย์ยังมีกิเลสไม่รู้จักจบจักสิ้น

หนังสือเล่มนี้แนะนำให้สวดมนต์ ภาวนาจิต ทำสมาธิ

และอุทิศส่วนกุศลให้เจ้ากรรมนายเวร

ซึ่งหลายปีก่อนแม่ได้เคยแนะนำให้ฉันสวดมนต์ ภาวนาจิต

แต่ฉันไม่เคยได้สนใจ เพราะสมัยเรียนมัธยมหรือมหา'ลัยก็ตาม

ทั้งติดเพื่อน ติดแฟน ติดนั่นโน่นนี่สารพัด และนั่นคือคำแก้ตัวของฉัน

คิดแต่ว่า สวดไปทำไม สวดแล้วได้อะไร ..ให้ไปวัดก็ไปได้

ชอบทำบุญ ชอบใส่บาตร ปล่อยนกปล่อยปลา

ทำบุญสารพัด ..แต่ฉันไม่ชอบสวดมนต์ นั่งสมาธิ มันง่วงนอน!

 

 

 

 

ตั้งแต่อ่านหนังสือเล่มนั้น ฉันตั้งใจสวดมนต์ ภาวนาจิต

ทำสมาธิ และอุทิศส่วนกุศล ตามคำแนะนำ  

..ทำให้ฉันมีความเป็นตัวของตัวเองกลับมา  มีสติมากขึ้น

ซึ่งบางครั้งฉันสามารถให้อภัย อโหสิกรรม  

ผู้ที่มาทำร้ายจิตใจฉัน  ทำให้ฉันเป็นทุกข์ได้

เวลามีคนมาทำให้มีอารมณ์โมโห อาการจะออกทางสีหน้าท่าทาง

ในใจคิดไปแต่สิ่งไม่ดีมากมาย แต่ก็ยังมีสติ ท่องพุทโธ พุทโธ

ช่างเค้าเถอะ ปล่อยเค้าไป เวรกรรมของเค้า

บางทีก็สวดไปเลย อิติปิโสฯ กี่จบก็ไม่รู้ ท่องจนกว่าจะเลิกคิดอกุศล

เพื่อผ่อนคลายจิตใจตนเอง......

 

 

 

วันนี้..คุณผ่อนคลายจิตใจของคุณบ้างหรือยัง?

( ออกกำลังกาย ดูหนังฟังเพลง กิจกรรมถ่ายรูป วาดภาพตามจินตนาการ

หรือทำสิ่งที่ทำให้เกิดสมาธิหรือสติ ก็เป็นการผ่อนคลายนะจ๊ะ )

 

___________________________________________________

 เมื่อใดที่จิตใจเป็นผู้ให้ เมื่อนั้นจิตใจเป็นสุข

 

 

เจ้าแป้ง

 

 

edit @ 28 Jun 2009 02:14:09 by ppangg